Woensdagochtend 14 januari 2026, 08.30 uur. Ik sta voor de deur van het gerechtsgebouw Noord-Nederland in Groningen. Om 09.00 uur begint de strafzaak tegen J.B., de man die ik bijna een jaar eerder tegenkwam in een trein op het station van Groningen.
Ik kwam toen \u2019s avonds aan met een Intercity vanuit Zwolle, bestaande uit twee stellen ICM. Bij aankomst tref ik een rangeermachinist en de procesleider perron op het perron; het achterste treinstel zal worden afgerangeerd en ik stel voor dat treinstel voor ze leeg te lopen, om zeker te zijn dat er niemand meer in zit en het afgerangeerd kan worden naar het rangeerterrein de Vork. Ik begin er meteen mee en tref een meisje dat zit te slapen in haar stoel. Gelukkig wordt ze al snel wakker, pakt ze haar spullen en verlaat ze de trein. Ik kan verder. En dan zie ik een onverzorgde man me tegemoet komen, terwijl hij de prullenbakjes tussen de stoelen afgaat en de flesjes en blikjes die hij daarin vindt eruit vist en in de grote plastic zak die hij meezeult stopt. Ik loop hem langzaam tegemoet en roep hem alvast vriendelijk toe dat we de trein gaan afrangeren en dat hij de trein moet verlaten. Maar in plaats van dat netjes te doen, blijft hij doorgaan met de prullenbakken af te gaan. Dus vertel ik hem nog eens dat hij de trein moet verlaten en ik wijs hem de richting waarin ik wil dat hij de trein verlaat. Maar ook dat negeert hij. Sterker nog; hij blijft in mijn richting lopen en probeert op een bepaald moment zelfs dwars door me heen te lopen. Wanneer hij dan aan de andere kant van mij staat van waar hij daarvoor stond, draaien we ons naar elkaar om. Hij haalt uit met zijn rechterhand en slaat me op mijn linkerschouder.
\u2018Wat doe je?\u2019 is het enige dat ik verbaasd uit kan brengen.
\u2018Jij hebt MIJ geslagen!\u2019 roept hij dan ineens. Waarna hij zich uit de voeten maakt. Hij loopt langs de procesleider perron die op het balkon alles heeft zien gebeuren en beent het perron op, om op hoge snelheid van me weg te rennen. En ondertussen blijft hij roepen:
\u2018Jij hebt MIJ geslagen! Jij hebt MIJ geslagen!\u2019
Hij rent het oude spoor 7 van voor de verbouwing van het station af, richting de stationshal. Daar verdwijnt hij in de nacht. De collega\u2019s van Veiligheid&Service gaan nog wel naar hem op zoek, maar ook zij kunnen hem niet meer vinden. We staan op een koude februariavond op het stationsplein voor het station van Groningen en zijn de verdachte kwijt.
\u2018Is dit hem?\u2019 vraagt een van de collega\u2019s van V&S, nadat ik een omschrijving van de verdachte heb gegeven. Maar op de getoonde foto zie ik een te nette kerel.
\u2018Ik heb ook nog wel een recentere foto, herken je hem hierop?\u2019
Bingo, dat is degene die we zoeken. Hij blijkt J.B. te heten, wat uiteraard alleen zijn initialen zijn.
\u2018Dat is een bekende flesjesverzamelaar. Die heeft hier al vaker voor problemen gezorgd,\u2019 krijg ik te horen. \u2018Wil je alsjeblieft aangifte tegen hem doen? Dan kunnen we hem weer een stationsverbod geven.\u2019
Dat wil ik wel en twee minuten later staat de politie al naast ons op de stoep. Ik kan meteen aangifte doen, de procesleider perron is bereid een getuigenverklaring af te leggen.
Daarna wordt het heel stil in deze zaak. De collega\u2019s van V&S laten nog wel weten dat ze J.B. heel strak in de gaten houden en vaardigen hem ook een nieuw stationsverbod uit. Maar verder hoor ik niks meer. Tot er ergens aan het einde van het jaar een berichtje in mijn inbox valt dat het Openbaar Ministerie besloten heeft de verdachte te dagvaarden; hij moet zich komen verantwoorden bij de rechter in de rechtbank in Groningen.<\/p>\n\n\n\n
![\"\"](\"https:\/\/dagboekconducteur.nl\/wp-content\/uploads\/2026\/04\/Recht-1024x344.jpg\")
<\/figure>\n\n\n\nEn zo zit ik vandaag met mijn teammanager op een stoel in de gang van de rechtbank, de advocaat vanuit NS heeft zich ziek gemeld en dus moeten we het vandaag samen zien te rooien. Op een bepaald moment stapt de advocaat van de verdachte de gang in. De bode licht hem in dat wij ook aanwezig zijn, wat hij natuurlijk al aan onze uniformen had kunnen zien. De jonge advocaat komt ons een hand geven en zich voorstellen en noemt mijn naam die hij in de stukken heeft kunnen lezen.
\u2018Ik verwacht niet dat hij komt,\u2019 doelt hij op de verdachte. Die verwachting hebben wij ook niet. Daarna zoekt hij een plekje om te zitten.
Om 09.10 uur, mijn manager heeft dan al een paar keer verzucht dat \u2018het hier duidelijk NS niet is omdat wij wel strak om 09.00 uur waren gestart\u2019, worden we door de bode naar de juiste verdieping gebracht. De bode gaat de rechtszaal in om ons aan te kondigen, wij blijven met de advocaat van de verdachte op de gang staan. Er komt een man met een laptop achter ons aan de gang op, hij blijkt journalist te zijn. Hij wil het ijs breken en zegt droogjes op de verder uitgestorven gang;
\u2018Hier is in ieder geval zitplek te vinden.\u2019
Ik schiet in de lach en kan de grap wel waarderen.
\u2018Daar kon je op wachten, zo\u2019n opmerking,\u2019 lach ik tegen mijn manager.
Al snel komt de bode ons ophalen en lopen we met vier personen de rechtszaal in. Daar zitten van links naar rechts de Officier van Justitie, in het midden de rechter en rechts de griffier. De bode kondigt aan het drietal aan wie precies wie is vandaag en wat onze positie in dit verhaal is; de conducteur met zijn manager, de advocaat van de verdachte en de journalist. En dan begint de rechtszaak. Althans\u2026<\/p>\n\n\n\n
De rechter is in een informele bui, heet ons welkom en vraagt de journalist of hij wat interessants op het oog heeft vandaag.
\u2018Eerlijk gezegd is het maar mager vandaag,\u2019 reageert hij.
\u2018Hoezo dat?\u2019
\u2018Het is gewoon mager\u2026\u2019
\u2018Nou, ik kan u tippen dat er nog wel wat interessants tussen zou kunnen zitten. Zo hebben we later vandaag nog een zaak van een BOA die geslagen is en een vrouw die mishandeld is binnen een relatie,\u2019 somt de rechter op.
De interesse van de journalist blijkt gewekt.
\u2018Dus het kon nog wel eens meevallen,\u2019 rondt de rechter af.
\u2018U bent vandaag alleen?\u2019 vraagt hij de advocaat van de verdachte vervolgens.
\u2018Ja, ik heb geen contact met J.B. kunnen krijgen,\u2019 reageert hij.
\u2018Dus u bent alleen toegevoegd, u voelt zich niet gemachtigd?\u2019
\u2018Nee.\u2019
\u2018Dan zullen we beginnen aan de behandeling, mevrouw de Officier, ik geef u het woord.\u2019
De Officier van Justitie staat op en benoemt waarvoor we hier vandaag zijn. Dat blijken twee zaken te zijn die tegen de verdachte worden behandeld: De mishandeling van de conducteur en het wederrechtelijk binnendringen van een lokale supermarkt. Het verhaal waar ik bij betrokken ben is wel duidelijk, bij de supermarkt had J.B. een locatieverbod nadat hij daar eerder agressief was geweest tegen het personeel en andere klanten. Desondanks was hij toch die supermarkt binnen gegaan. De Officier vraagt de rechter om een proeftijd van een situatie waarvoor de verdachte veroordeeld is nadat mijn mishandeling heeft plaatsgevonden, samen te voegen onder Artikel 63 van het Wetboek van Strafrecht. Daarmee bekijkt de rechter het geheel van alle voorvallen en niet alleen naar de losse feiten.
De rechter krijgt vervolgens het woord en behandelt de offici\u00eble stukken die hij voor zich heeft. Hij benoemt dat het geen normale gang van zaken is dat iemand geslagen wordt, in dit geval ik. Dat de verdachte tijdens het verhoor in de tweede helft van 2025 nadat hij was opgepakt voor een ander feit heeft verklaard inderdaad een flesjesverzamelaar te zijn en daarvan zijn drugsverslaving te bekostigen. Vervolgens gaat het over de lokaalvredebreuk van de supermarkt.
\u2018Verdachte is daar gezien, terwijl hij een locatieverbod had. Verdachte verklaarde, zo lees ik hier, dat hij niet wist dat het ook voor die supermarkt zou gelden. Nu zijn die verboden tegenwoordig ook in het Engels, maar ik heb toch echt gezien dat er onderaan zo\u2019n ding in het Nederlands staat dat het verbod geldig is voor alle supermarkten in Groningen en Haren. Tsja, het is jammer dat meneer hier vandaag niet is, want dan hadden we hem wat kunnen vragen,\u2019 zegt de rechter vervolgens.
Hij kijkt mij aan en zegt:
\u2018Als u had gewild, had u hem dan ook wat mogen vragen. Wilt u nog iets aan het verhaal zoals ik net heb voorgelezen toevoegen?\u2019
\u2018Nee hoor, ik zou niet weten wat,\u2019 reageer ik. Het lijkt mij allemaal behoorlijk duidelijk.
\u2018Dan gaan we horen wat de Officier van Justitie eist.\u2019
De Officier van Justitie staat op en start haar pleidooi. Ze benoemt duidelijk dat het gaat om de mishandeling van een persoon met een functie die valt binnen het VPT, een Veilige Publieke Taak. Dat ze daarom zwaarder tilt aan de feiten. En vervolgens dat de verdachte getekend heeft voor ontvangst van het locatieverbod en dus heeft kunnen lezen, zoals de rechter al benoemde, dat dat verbod geldig is voor alle supermarkten in de stad Groningen en Haren. Daarna vormt ze haar eis en die licht ze ook toe:
\u2018Toen ik deze zaak aan het voorbereiden was, had ik al snel zoiets van: Daar lijkt een taakstraf me wel een gepaste oplossing. Maar hoe verder ik kwam en nu ook blijkt dat de verdachte niet de moeite genomen heeft om hier vandaag naartoe te komen en een en ander toe te lichten, denk ik daar toch anders over. Ik wil u vragen, meneer de rechter, om een celstraf op te leggen. Meneer is herhaaldelijk in overtreding geweest, heeft al eerder een proeftijd opgelegd gekregen en aangezien we het hier hebben over iemand in een veilige publieke taak, wil ik vragen om niet \u00e9\u00e9n, maar twee weken celstraf op te leggen. En de vordering van de conducteur ook toe te wijzen. Dat hij angstig is geworden voor flesjesverzamelaars tijdens zijn werk is niet normaal.\u2019
De rechter neemt meteen daarna het woord en sluit de behandeling van de zaak. Kort gezegd sluit hij zich aan bij de eis van de Officier.
\u2018Ik denk ook dat een taakstraf hier niet gaat helpen. Meneer heeft nu geen bekende woon- of verblijfplaats, wie zegt dat hij die taakstraf gaat uitvoeren? Ik vind de mishandeling wettig en overtuigend bewezen, hij is ook gezien door meerdere personeelsleden blijkt uit de getuigenissen, een andere bekende flesjesverzamelaar heeft ook verklaard dat J.B. er die avond rondliep, de beelden die we hebben gezien bleken te donker om hem te herkennen, maar de getuigenissen zijn overtuigend genoeg. Ook de lokaalvredebreuk vind ik wettig en overtuigend bewezen, hij had moeten weten dat hij daar niet mocht zijn. Ook niet als de flesinname in het halletje van de supermarkt plaatsvindt. Ik snap dat hij die gevonden flesjes ergens in moet leveren, maar met een locatieverbod hoort hij daar simpelweg niet te zijn. Ik ben het met de Officier eens dat het hier om een veilige publieke taak van de conducteur gaat, dat dat een verzwarende omstandigheid is en daarom leg ik ook een celstraf van niet \u00e9\u00e9n, maar twee weken op. De vordering van de conducteur vind ik ook passend, dus ik zeg een schadevergoeding van 150 euro toe voor immateri\u00eble schade. Dank voor uw komst.\u2019
En daarmee is de zaak afgerond. We wandelen de zaal uit met z\u2019n vieren, we nemen afscheid van de advocaat die hier vandaag iemand kwam verdedigen die hij helemaal niet gesproken had en die ook niet op is komen dagen en dan komt de journalist nog even bij ons staan.
\u2018Zijn jullie tevreden met de uitspraak?\u2019
Dat ben ik zeker. Ik voel me gehoord en gezien door zowel de Officier als door de rechter. Vooraf had ik er rekening mee gehouden dat J.B. er met een tik op de vingers af zou komen en dat het misschien allemaal tegen zou vallen. Maar dat was niet het geval. Ik voelde me serieus genomen en heb ook de hoop dat het kwartje bij deze overlastgever een keer valt. Dat er een einde moet komen aan deze praktijken. Maar dat is natuurlijk uiteindelijk zijn eigen probleem. En ook iets waar ik verder niks mee te maken heb.
De journalist vraagt nog naar het angstige, dat ik in de stukken op had laten nemen. Het is waar; we hebben in de omgeving van Leeuwarden ook een flesjesverzamelaar rondlopen, net als op wel meer plekken in het land. Hij zorgt er altijd voor dat hij een geldig vervoerbewijs heeft, is vriendelijk en netjes naar de andere reizigers en naar het personeel. En toch schrok ik een tijdje geleden van hem, toen hij voorbij liep en heel vriendelijk \u2018Goedenavond!\u2019 zei. Meteen wantrouwen aan mijn zijde. Niet omdat het aan hem lag, maar wel aan mijn eigen ervaring. Hopelijk slijt dat een beetje in de toekomst.<\/p>\n\n\n\n
We nemen afscheid van de journalist die aangeeft toch wel ge\u00efnteresseerd te zijn in de andere zaken die de rechter noemde (\u2018Die had ik er nog niet tussen zien zitten\u2019) en nadat we heel even overwogen hebben om de zaak van de mishandelde BOA misschien nog bij te wonen later op de ochtend, maar daar uiteindelijk niet voor kiezen, lopen we de rechtbank uit en richting het station. De toegezegde schadevergoeding was trouwens al uitgegeven nog voor ik de rechtbank binnen was gestapt; omdat we hier vandaag vroeg moesten zijn en ik zo vroeg opstaan niet zag zitten, heb ik het nuttige met het aangename verenigd. Gisteren ben ik al naar Groningen gekomen en heb ik afgesproken met een schoolvriend die ik al jaren niet meer heb gezien en gesproken. We zijn uit eten geweest, ik heb een boek voor mezelf gekocht dat ik graag wilde hebben en ik heb vannacht overnacht in een hotel in de stad. Dus dat geld was al op voor het was toegezegd. Hoe het ook was gelopen, ik heb gisteren een leuke dag gehad en de uitspraak van vandaag is daarbij een kers op de taart. Nu hopen dat iedereen verder weer van me afblijft.<\/p>\n\n\n\n Mind your step<\/strong> Fijne avond!<\/strong> Wanneer we in Kampen Zuid aankomen en ik de cabine uitkom, zie ik ze alle vier opstaan, het meisje loopt naar de tas die op een van de stoelen aan de overkant van het gangpad staat. Ze mist volledig dat er twee zwarte handschoenen op de vloer zijn komen te liggen. Dus die raap ik van de vloer, waarna ik een keer hardop ‘Dames!’ roep. De vrouw waarvan ik vermoed dat ze de moeder van de kinderen is, draait zich net buiten de deur op het perron om, ziet dat ik haar handschoenen omhooghoud in de lucht en neemt ze lachend aan.![\"\"](\"https:\/\/dagboekconducteur.nl\/wp-content\/uploads\/2026\/04\/Recht-2-1024x296.jpg\")
<\/figure>\n\n\n\n
Vrijdagavond, ik kom aan met een Intercity uit Utrecht op Den Haag Centraal, samen met een collega die vandaag met mij meeloopt vanuit lichte dienst. Lichte dienst draai je als je door omstandigheden niet volledig zelfstandig je diensten kunt draaien, bijvoorbeeld door agressie. De trein waarmee we aan zijn gekomen wordt afgerangeerd en dus lopen we de trein bestaande uit twee dubbeldekkers leeg, om te zien of er niet nog ergens iemand achter is gebleven. Maar terwijl we daarmee bezig zijn, vraagt een oudere dame op het perron mijn aandacht.
‘Werkt u voor NS?’
‘Jawel.’
Haar vriendelijke gezicht verdwijnt, ze krijgt een norse blik.
‘Waarom hebben jullie hier geen “mind your step”?’
Ik kijk haar vragend aan.
‘Nu ben ik helemaal hierheen gekomen met de trein en nu moet ik nog dat hele klere-eind lopen om bij het trammetje te komen.’
Ik ben even uit het lood geslagen door dit plotselinge commentaar, maar weet al snel uit te brengen op vriendelijke toon:
‘U had natuurlijk ook vooraan in de trein in kunnen stappen.’
En die licht bijdehante opmerking had zij dan weer niet aan zien komen. Dus verandert ze van onderwerp.
‘Op Schiphol was ik bijna vergeten in te checken. Dat moet natuurlijk boven, dus ik had die man gevraagd de lift nog even tegen te houden, zodat ik in kon checken.’
‘Maar het is goed gegaan, toch?’
‘Ja. Weet u, ik ben 84. Maar nu op naar huis!’
‘Fijne avond!’
‘En toch zouden jullie hier “Mind your step” moeten hebben.’
En zo stapt ze van ons vandaan, mij met het warrige verhaal achterlatend.
‘Ging ze nou tegen je tekeer?’ vraagt mijn collega die ondertussen verder is gegaan de trein leeg te lopen.
‘Nee hoor, ze moest even ventileren.’
Dat moeten we allemaal wel eens, nietwaar? We hebben er de rest van de avond om gelachen.<\/p>\n\n\n\n
Op een rustige maandagavond controleer ik een Sprinter tussen Lelystad en Dronten. Als laatsten in de trein controleer ik twee vrouwen, een jongetje en een meisje, ik gok oma, moeder en kinderen. Ik stap de coup\u00e9 in en kondig mezelf aan, door te beginnen met ‘Goedenavond’. Ze zijn allemaal ingecheckt, alles in orde. Ze babbelen onderling in het Oekra\u00efens, ik herken wat woorden van een bezoek dat ik ooit eens aan het land heb gebracht. Drie van de vier spreken Nederlands, de oudste vrouw van het stel niet. Terwijl ik bij ze vandaan loop, hoor ik haar met het jonge meisje schuin tegenover haar vertalen. Het meisje zegt \u2018dobroho vechora\u2019, waarna ik de vrouw een poging hoor doen ‘goedenavond’ uit haar strot te krijgen, iets wat voor buitenlanders vaak een hele opgave blijkt. Ze hebben er in ieder geval een hoop plezier bij.<\/p>\n\n\n\n
‘Dankuwel,’ zegt ze erbij.
‘Graag gedaan, fijne avond,’ geef ik terug.
Van drie van de vier krijg ik een ‘fijne avond’ terug. Van de vrouw die duidelijk nog niet heel goed Nederlands spreekt een fonetische variant daarop:
‘Palappel!’ zegt ze vol vertrouwen terwijl ze weglopen over het perron.
Het jonge meisje draait zich om, begint de vrouw hartelijk uit te lachen en ziet mij dan ook lachen, waarna haar lol alleen maar groter wordt. Zelf vindt de vrouw het stiekem ook wel leuk; zij weet ook wel dat dat geen Nederlands was. Ze heeft het in ieder geval geprobeerd.
Conducteur Mike<\/strong><\/p>\n\n\n\n